Neen, chocolade van goede kwaliteit is gemakkelijk te verteren, maar het is aanbevolen om geen chocolade te nuttigen na een zware maaltijd. Chocolade veroorzaakt een daling van de druk in de slokdarm wat mogelijk opkomend maagzuur afremt.
Chocolate veroorzaakt acne
07
Nov
Neen. Tijdens de laatste twee decennia is uit onderzoek gebleken dat chocolade geen invloed heeft op acne. Acne is echter het resultaat van de extreme werking van de huidklieren tijdens de puberteit en dient bijgevolg niet behandeld te worden met een aangepast dieet.
Chocolade is verboden voor diabetici
07
Nov
Neen. In tegenstelling tot wat men vroeger beweerde dient men de hoeveelheid koolhydraten niet drastisch te verminderen. Diabetici moeten wel de inname van enkelvoudige suikers beperken ( glucose, fructose, saccharose, … ) Chocolade zonder suiker bestaat ! Hier wordt suiker vervangen door Maltitol. Maltitol is onschadelijk voor deze zieken. Klinisch werd bewezen dat Maltitol, gewonnen uit gerst, beter verdragen wordt door maag en darmen.
Chocolade verhoogt het cholesterolgehalte
07
Nov
Neen. Cacaoboter is immers rijk aan onverzadigde vetzuren ( 32 % oliezuur and 3 % lijnoliezuur ). De verzadigde vetzuren bestaan voor 43 % uit palmoliezuur en 41 % stearinezuur. In het lichaam wordt het stearinezuur snel omgevormd tot een oliezuur, wat bekend staat om zijn cholesterolverlagend effect..
Van chocolade verdik je…
07
Nov
Neen. Chocolade veroorzaakt geen zwaarlijvigheid. Het is immers de hoeveelheid ingenomen voedsel in combinatie met de verbruikte energie die bepaalt of men verdikt…
Chocolademedicijn: vooral voor vrouwenkwalen?
07
Nov
In Californië herontdekt onderzoeker Louis Grivetti de alleroudste eigenschappen van chocolade. “De Zuid Amerikaanse indianen kenden de geneeskrachtige kanten van de cacaoplant! Het is eerder daarom dat zij cacao als een goddelijk voedsel zagen, niet omwille van de seksuele eigenschappen die de eerste westerlingen eraan toegedicht hebben,” zegt hij. Louis Grivetti analyseerde de medische geschiedenis van chocolade, een moeilijke taak omdat vele bronnen niet of moeilijk wetenschappelijk te toetsen zijn. De eerste beschreven “chocoladetherapie” gaat terug tot 1522 en werd opgetekend door Europeanen die voor het eerst voet zetten in de Nieuwe Wereld. Hun verslag beïnvloedde de bestelling om therapeutische redenen in de oude wereld. Nochtans maken de oudste teksten van niet veel méér gewag dan van chocolade als hulpmiddel om veel viezer smakend spul binnen te krijgen… zoals onze aspirientjes met sinassmaak dus. Pas later kreeg chocolade in de beschrijvingen een rol als zelfstandig ingrediënt om een breed scala aan ziekten te behandelen. De cacaobonen werden gemalen en verdund te drinken gegeven aan koortslijders of wie problemen had met lever of nieren. De cacaodrab, gemengd met rozijnen was een middel tegen dysenterie. Cacaodrank was, gemengd met maïsmeel, een soort krachtvoer dat als aansterkend gold. Maar natuurlijk werd eigenlijk àlles met maïsmeel vermengd dat als het échte krachtvoer gold. En warme chocolademelk werd gebruikt als laxeermiddel en om de spijsvertering te bevorderen. Wat opvalt is dat de indianen nooit zoetstof (suiker) toevoegden aan hun chocoladetoepassingen. De inheemse dranken werden wel vaak op smaak gebracht met kaneel en oregano, maar deze combinaties werden door de Europeanen bespot. Toch brachten zij deze receptuur mee “vanwege de therapeutische werking”. Pas in de 19e eeuw werd de toevoeging van suiker dé norm in Europa, en het is sindsdien dat de klemtoon niet meer ligt op genezende factoren van chocolade, maar eerder op ongezonde. Maar even terug naar onze onderzoeker. Begin 17e eeuw rapporteerden Europese bronnen al dat chocolade de stemming kon beïnvloeden. Grivetti verwijst naar een verhandeling van de Spaanse dokter Antonio de Ledesma uit 1631. Hierin stond dat chocolade mensen zoeter gestemd maakt en de gebruikers aanzet tot vrijen. Vanwege de vermeende “bedwelmende” werking werd chocolade niet geschikt geacht voor deftige vrouwen en onschuldige kinderen. Maar in de tijd van Ledesma was de chocodrank al niet meer louter voor mannen. De zogenaamde “liefdesdrank” hielp vrouwen makkelijker zwanger worden, zeggen bronnen uit die tijd (hoewel daarvoor geen bewijs kan worden aangevoerd). En regelmatig gedronken tijdens de zwangerschap zorgde het drankje dan weer voor een makkelijke bevalling…
Chocolade kan zorgen voor hart- en vaatziekten
07
Nov
Zowel het toonaangevende medische blad The Lancet als het Rijksinstituut voor de Volksgezondheid en Milieuhygiëne (RIVM) in het Nederlandse Bilthoven komen tot dezelfde bevinding:
In chocolade zit een stof, een “flavonoïde”, die een beschermende werking heeft tegen onder meer hartinfarcten. De stof zorgt ervoor dat schadelijke zuurstofverbindingen in het bloed (die een rol spelen in het ziektebeeld van hart- en vaataandoeningen) geneutraliseerd worden. Diezelfde stoffen komen ook voor in thee, groente, rode wijn en appels, maar dan wel vier keer minder dan in chocolade.
‘Een kop thee drinken met een chocoladekoekje erbij is niet alleen lekker, maar ook gezond’, schrijven de onderzoekers in het Engelse medische tijdschrift ‘The Lancet’ – natuurlijk leggen de Engelsen die link met hun thee…
Chocolade eten is slecht voor gebit
07
Nov
Chocolade eten zou ooit eens tandbederf kunnen tegengaan. Dat hebben woensdag Japanse wetenschappers gesteld in het gespecialiseerde blad New Scientist. Takashi Oshima en zijn collega’s aan de universiteit van Osaka vonden dat een bepaald bestandeel van de cacaoboon tandbederf tegenging. Met name het omhulsel van de cacaoboon, dat niet wordt gebruikt in het productieproces van chocolade, zou mondbacteriën helpen vernietigen. Tandbederf wordt veroorzaakt doordat bacteriën op en tussen de tanden suiker gaan omzetten in zuren die het tandglazuur afbreken. Het zou in principe mogelijk zijn, aldus Oshima, om extracten van het cacaoboonomhulsel te gebruiken in tandpasta of kauwgum. Het beste zou echter zijn om het omhulsel te gebruiken bij de productie van chocolade, en het niet weg te gooien zoals nu het geval is. Op die manier zou het eten van pralines of repen minder vernietigend zijn voor het gebit. De Japanse wetenschappers hebben extracten van cacaoboonomhulsel aan ratten gegeven en concludeerden dat hun tanden opmerkelijk gezonder waren dan de tanden van niet-geteste ratten. Klinische testen bij mensen zijn voor binnenkort gepland.
Chocolade vrijgesproken in Rome
07
Nov
In Pavia (in het noorden van Italië) werd aan de plaatselijke universiteit een symbolisch proces beslecht. In de beklaagden bank stond de vermeende dader: chocolade.
De aanklager beschuldigde chocolade van een verslavende werking en een aanslag op de slanke lijn en de gezondheid. De verdediging stelde daar tegenover dat chocola positieve bijwerkingen heeft.
Voedingsdeskundigen, psychologen en gedragsdeskundigen gaven allemaal hun geleerde mening over het snoepgoed. Zo zou chocolade de ademhaling stimuleren, stress tegengaan, maar ook het lichamelijk en geestelijk welzijn bevorderen. Eén vermetele getuige verklaarde dat dankzij het eten van chocolade betere seksuele prestaties genoteerd werden.
De rechter sprak aan het einde van de dag de verdachte vrij, onder luid applaus van de publieke tribune, die duidelijk op de hand was van chocolade.
Chocolade is gezond en kan zelfs dienen als medicijn
07
Nov
Chocolade is niet alleen lekker, maar ook gezond. De indianen wisten dat al lang en gebruiken sinds eeuwen cacao als medicijn. Uit onderzoek aan de universiteit van Californië is nu gebleken dat cacao goed is voor hart en bloedvaten. Dat komt omdat chocolade flavonoïden bevat: stoffen die de vorming van bloedstolsels verminderen. Dat bleek bij proefpersonen die warme chocolademelk te drinken hadden gekregen. Al eerder was ontdekt dat cosumptie van pure chocolade bepaalde receptoren in de hersenen prikkelen die plezierige gevoelens opwekken.
“Chocolade heeft alles in zich om te veranderen van een genotsmiddel in een medicijn” zegt Louis Grivetti, onderzoeker aan de universiteit van Californië in Davis. Maar dat is niets nieuws, aldus de voedingskundige. „De cacaoplant wordt om zijn geneeskracht al sinds het jaar nul verbouwd door indianen in Midden -en Zuid Amerika. De cacaobonen werden door hen gezien als een goddelijk voedsel. Het werd zelfs zo hoog gewaardeerd, dat het eeuwenlang dezelfde ruilwaarde kende als goud.”
Grivetti dook in de medische historie van chocolade. De eerste beschreven therapieën dateren uit 1522 en zijn opgeschreven door Europeanen die voor het eerst voet zetten in de Nieuwe Wereld. Hun verslagen waren zo overtuigend, dat spoedig hierna enorme hoeveelheden cacaobonen werden ingevoerd in de groeiende markt voor therapeutische chocolade. De oudste teksten beschrijven chocolade als hulpmiddel om vieze medicijnen makkelijker in te nemen. Later werd het beschouwd als zelfstandig ingrediënt om een breed scala aan ziekten te behandelen.
De cacaobonen werden vermalen en verdund te drinken gegeven aan mensen met koorts en aan hen die leden aan lever- en nierziekten. De cacaodrab, gemengd met rozijnen was een middel tegen dysenterie. Cacaodrank was, gemengd met maisgraan, een paardenmiddel om de nodige kilo’s aan te komen. Warme chocolademelk was voorgeschreven als laxeermiddel en om de spijsvertering te bevorderen.
Begin 17e eeuw rapporteerden Europese onderzoekers al dat chocolade de stemming kon beïnvloeden. Grivetti vond een verhandeling van de Spaanse arts Antonio de Ledesma uit 1631. Hierin stond dat chocolade mensen aardiger maakt en de gebruikers aanzet tot vrijen. Vanwege de vermeende bedwelmende werking werd chocolade echter niet geschikt geacht voor vrouwen en kinderen. Maar in de tijd van Ledesma was de drank niet langer voorbehouden aan mannen.
De liefdesdrank hielp vrouwen bij de conceptie. En regelmatig gedronken tijdens de zwangerschap zorgde het voor een makkelijke bevalling. In Engeland werd een mix aangeraden van cacao en vanille om de baarmoeder te sterken. Gemengd met peper bevorderde het de menstruatie. En met rozijnen schoot de melkproduktie van de moeder omhoog. Er zijn maar weinig aandoeningen die niet verbeteren door chocolade, aldus de bevindingen uit de literatuur.
Opvallen is dat bij de toepassing van chocoladedrank als geneesmiddel er door de indianen nooit enige zoetstof aan toe werd gevoegd. De inheemse dranken, vaak op smaak gebracht met kaneel en oregano, werden door de Europeanen bespot en walgelijk bevonden. Toch brachten zij de receptuur mee vanwege de therapeutische werking. Toen eenmaal suiker aan de chocoladedrank werd toegevoegd, pas in de laat 19de eeuw, was de lust van de Europese zoetekouwen niet meer te stuiten. De ‘chocoholics’ van tegenwoordig hebben nu een geweldig excuus voor hun gebruik: lekker en zelfs gezond, vooral voor het hart. „Daarom moeten mensen zich niet meer schuldig voelen als zij chocolade eten,” meent Grivetti.
Bron: Rotterdams Dagblad 29-04-2000